Landschappen en culturen langs beide zijden van de Andes

Het Andes gebergte is als het ware de ruggegraat van het Zuid-Amerikaanse continent. Langs beide zijden van deze immense bergketen woonden van oudsher, lang voor de komst van de Europese kolonisator, verschillende inheemse bevolkingsgroepen, meestal vredig naast elkaar. Het waren de Inka’s die dit evenwicht verstoorden en hun rijk zuidwaarts probeerden uit te breiden. De oorspronkelijke bevolkingsgroepen werden geassimil- leerd, hun eigenheid werd geincorporeerd in het levens- beeld van de Indiaanse veroveraar, die hun steden bleef gebruiken. Het was pas na de komst van de Spanjaarden, dat de rijkdom en pracht van deze culturen vernietigd werd. Nu vinden we nog slechts ruïnes en hier en daar geo- gliefen, die echter nog steeds een goed beeld geven van de grandeur van de oorspronkelijke bewoners.

Woestijnen van zout, geërodeerde landschappen

Her en der in de vlaktes die aan de voet van de Andes liggen, brandt de zon zo fel dat het weinige regenwater dat er voorkomt, zo snel verdampt dat na korte tijd slechts immense zoutvlaktes overblijven. En de wind zorgt ervoor dat waar er rotsen voorkomen, deze uitgeschuurd worden tot de meest grillige vormen. Het geheel lijkt vaak bar en onherbergzaam, maar tevens onwaarschijnlijk mooi.

Reisroute:

België - Santiago de Chile - Uspallata - Mendoza - San Juan - Villa Fertil - Villa Union - Chilecito - Catamarca - Tucuman - Cachi - Los Cardones - Salta - Tastil - San Antonio de los Cobres - San Pedro de Atacama - Caspana - Chiu-Chiu - Lasana - Calama - Ollague - Salar de Pintados - Iquique - Huara - Chusmiza - Colchane - Chiclaya - Putre - Caquena - Visiviri - Putre - Arica - Iquique - Santiago de Chile - België

Reisdatum:

03.02.2018 - 24.02.2018